The hymn to Zeus in Aeschylus Agamemnon comes as the firs choral song in this impressive tragedy. According to S. Instone (2009) this hymn is a perfect representation of a hymn used in actual worship. Its structure underline three important elements of a ritual’s hymn: a) the calling of the divinity with His/Her right name / epithet, b) detailing of the God’s rise to power and c) the nature of His/Her power.

160Ζεύς, ὅστις ποτ᾽ ἐστίν, εἰ τόδ᾽ αὐ-
τῷ φίλον κεκλημένῳ,
τοῦτό νιν προσεννέπω.
οὐκ ἔχω προσεικάσαι
πάντ᾽ ἐπισταθμώμενος
165πλὴν Διός, εἰ τὸ μάταν ἀπὸ φροντίδος ἄχθος
χρὴ βαλεῖν ἐτητύμως.
οὐδ᾽ ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας,
παμμάχῳ θράσει βρύων,
170οὐδὲ λέξεται πρὶν ὤν:
ὃς δ᾽ ἔπειτ᾽ ἔφυ, τρια-
κτῆρος οἴχεται τυχών.
Ζῆνα δέ τις προφρόνως ἐπινίκια κλάζων
τεύξεται φρενῶν τὸ πᾶν:
τὸν φρονεῖν βροτοὺς ὁδώ-
σαντα, τὸν πάθει μάθος
θέντα κυρίως ἔχειν.
στάζει δ᾽ ἔν θ᾽ ὕπνῳ πρὸ καρδίας
180μνησιπήμων πόνος: καὶ παρ᾽ ἄ-
κοντας ἦλθε σωφρονεῖν.
δαιμόνων δέ που χάρις βίαιος
σέλμα σεμνὸν ἡμένων.

Find here (our AStore at the latest publish monograph by Stephen Instone, Greek Personal Religion: A Reader, Aris & Phillips, 2009 pp. 117

Categories: , , ,